De taxi

De Taxi

  

2 weken geleden had ik een verrassingsreis. Niet dat dat heel erg noemenswaardig is, maar het gaat toch als inleiding dienen.

 

Een kleine 2 jaar geleden heb ik met mijn jaarclubgenootjes van de studentenvereniging afgesproken dat we in 2010 met zijn allen op reis gaan. We kennen elkaar dan 10 jaar en in de 10e maand (oktober) in 2010 zouden 10 jongens op reis gaan. 2 hielden zich bezig met de organisatie en de rest zou er op Schiphol achter komen waar de reis heen zou gaan. Ik was niet één van die 2 dus ik heb mij kunnen laten verrassen. De bestemming was Argentinie.

 

Nogmaals, dat is niet echt bijzonder noemenswaardig voor u lezer, maar er gebeurde daar wel iets wat ik niet ben vergeten. Buenos Aires is een grote stad, een beetje onpersoonlijk ook zoals elke grote stad dat is. Gezien de grootte van de stad namen we taxi’s om ons te verplaatsten. Op een avond hadden wij een taxichauffeur met wie wij in gebrekkig Engels (van zijn kant) en gebrekkig Spaans (van onze kant) communiceerden. Hij vertelde vol trots over zijn baan en zijn stad en aan het eind van de rit wilde hij een visitekaartje hebben, hij gaf aan die te sparen van al zijn buitenlandse klanten. Een vriend van me had toevallig zijn kaartje bij zich en gaf deze aan hem.

 

De volgende morgen verscheen op zijn Smartphone een e-mail van de betreffende chauffeur. Hij mailde dat hij het leuk vond ons gereden te hebben en mochten wij ooit nog eens een taxi nodig hebben of iets anders in de stad willen doen, dat wij hem dan gerust konden bellen. Toen vonden wij dat een leuke geste maar op de terugvlucht naar Nederland heb ik daar toch nog eens aan gedacht. Het is niet het feit dat je dat mailtje krijgt, het is het feit dat je dat helemaal niet verwacht.

 

Waarom haal ik dit aan. Het gaat allemaal om het managen van de verwachting. Als je dat nakomt ben je in de regel tevreden. Het klinkt zo logisch maar dat is het allerminst. Vanuit mijn werk bij een bank heb ik ooit eens een onderzoek onder ogen gekregen van de beste Zakenbank van een bepaald jaar. De winnaar was een zeer kleine organisatie. Ze hadden niet gewonnen vanwege het meest fancy product of de grootste deals, nee, zij hadden gewonnen omdat zij hun basisafspraken nakwamen; ze namen de telefoon op, waren deskundig aan de telefoon, klachten werden goed opgelost, etc. Ik ben dan ook absoluut te allen tijde voorstander van het nakomen van je afspraken, nogmaals dat klinkt logisch maar dat is het niet. Ook al ben ik voorstander, ook ik maak mij schuldig. Ik heb de website beheerder beloofd om elke maand een column te schrijven, maar ook daar ben ik niet aan toe gekomen, terwijl het zo makkelijk lijkt.

 

Zeker in de politiek is het nakomen van je afspraken een must. Ik wil dan ook absoluut ten strijde trekken tegen partijen die de burger dingen beloven die niet waar zijn of niet waar te maken zijn. Ook de kiezer zal hier doorheen prikken, maar dat kan hij maar eens in de 4 jaar doen. Maar begin eerst bij jezelf, de basishygiëne moet in orde zijn, en als je dan, net zoals Pablo de taxichauffeur, de verwachtingen kan overtreffen, kan je niet meer stuk.