Mijn moeder heet Wijnanda. Ze heeft gewerkt als verpleegster en lerares Nederlands, maar was vooral de moeder van een gezin met vier drukke kinderen en een man met een carrière. Hoewel ze al jaren met pensioen is, geeft ze een paar keer per week privéles aan buitenlanders die het Nederlands beter willen beheersen. Mijn vader is Rob, een wetenschapper die tien jaar geleden met pensioen ging, maar nog elke dag naar de universiteit gaat.
Van mijn moeder heb ik geleerd dat alles draait om de liefde en van mijn vader dat werk een avontuur is dat je ten volle moet beleven.
Ik heb nog niet veel ervaring in de politiek, maar met politiek des te meer. Ik heb politicologie gestudeerd en in mijn werk daarna politici onderzocht, geadviseerd en geholpen. Het werd tijd om mijn plek aan de zijlijn te verruilen voor een plaats op het veld. Het is tekenend dat mijn familie en vrienden op mijn stap reageerden met: dat werd tijd.
Allereerst op mijn vrouw en twee zoontjes. Ze zijn en doen het fantastisch. Er zijn geen boeiender mensen op aarde en ik ben er trots op haar man en hun vader te mogen zijn. Daarna volgt een hele tijd niets.
Ik ben niet zo zeer fier op als wel dankbaar voor mijn loopbaanverleden. Ik heb doctor mogen worden, ben directeur geweest bij onderzoeksbureau Intomart én bij het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en ik heb vorig jaar mijn lesbevoegdheid voor het middelbaar onderwijs gehaald.
Wat ik, een beetje heimelijk, maar toch erg mooi vind, is dat ik al vier jaar uit loondienst ben en als in te huren strategisch adviseur en coach van leidinggevenden mijn broek zelf op kan houden.
Alle onderwerpen hebben mijn aandacht. Ik vind vrijwel geen enkel onderwerp oninteressant of zonder belang.
Blunders heb ik niet echt gemaakt. Ik ben er steeds op tijd bij geweest om wat verkeerd dreigde te gaan bij te sturen voordat de ellende niet meer was te overzien. Ik ben wel een aantal keren langs de randen van de afgrond gelopen en heb gezien dat wie hoog spel speelt ook diep kan vallen.
Redelijk. Het wordt lastig als het werk in de politiek vraagt om overdag op werkdagen te verschijnen. Hoewel ik flexibel ben, komt het dan op keuzes maken aan. Verder moet mijn vrouw ook nog al eens op avonden werken en dat betekent dat we vaker dan voorheen ons overbuurmeisje vragen om op te passen.
Wie zal het zeggen? Het zal wel "iets" met, voor, in of bij de politiek zijn.